حفظ ایمنی هیترهای مادون قرمز در حمامها (و دلایل دشوار بودن آن)
قرار دادن هیتر در حمام، کاری پرخطر است؛ چرا که در حمام، بخار و رطوبت زیادی وجود دارد. آب و الکتریسیته ترکیبی خطرناک هستند؛ در شرایط بخاری، این بخارات میتوانند به جاهایی نفوذ کنند که نباید وارد آنجا شوند. اگر عایقبندی مناسبی انجام نشود، ممکن است خطای الکتریکی رخ دهد یا حتی اوضاع بدتر شود.
برای جلوگیری از این اتفاقات، ما به سه لایه محافظتی توجه ویژهای میکنیم.
اولاً، همه چیز را به خوبی عایقبندی میکنیم.
فقط استفاده از جعبههای پلاستیکی کافی نیست؛ ما از فومهای سیلیکونی با دمای بالا و مواد اپوکسی برای عایقبندی قطعات الکتریکی استفاده میکنیم. این کار باعث میشود که رطوبت وارد قطعات الکتریکی نشود. همچنین از سیمهای پوشیده شده با فلوروپلیمر نیز استفاده میکنیم؛ چرا؟ چون سیمهای معمولی ممکن است در اثر بخار و مواد شوینده شدید حمام، شکننده شوند؛ اما سیمهای فلوروپلیمری چنین مشکلی ندارند.
دوماً، مسیر اتصال به زمین.
اگر هیتر روی سقف نصب شده باشد، باید مسیری محکم برای اتصال به زمین وجود داشته باشد. ما بدنه خارجی هیتر را به زمین متصل میکنیم تا در صورت وجود جریان اضافی، سیستم به طور فوری خاموش شود.
ما در آزمایشهایمان نیز بسیار دقیق عمل میکنیم؛ ما این دستگاهها را تحت ولتاژ ۱.۵ برابر ولتاژ استاندارد آزمایش میکنیم. اگر در طول آزمایش، جریان اضافی بیشتر از ۰.۵ میلیآمپر باشد، آن دستگاه را رد میکنیم؛ هیچ استثنایی وجود ندارد.
بخش دشوار: گرما در برابر هوا.
مشکل اینجاست که اگر هیتر را بیش از حد عایقبندی کنیم تا آب وارد آن نشود، قطعات الکتریکی داخلی نمیتوانند تنفس کنند؛ در نتیجه، دمای آنها بالا میرود و خراب میشوند.
ما این مشکل را با استفاده از دریچههای هیدروفوبیک حل کردهایم؛ این دریچهها مانند شیرهای یکطرفه عمل میکنند: اجازه میدهند هوای گرم خارج شود، اما از ورود قطرات آب جلوگیری میکنند. این روش بهترین راه حل است.
یک نکته آخر: حتی با تمام این روشهای مهندسی، هنوز هم نیاز به سیستم GFCI یا RCD وجود دارد. در فضاهای مرطوب، استفاده از این سیستمها کاملاً ضروری است؛ این سیستمها آخرین لایه محافظتی برای شما هستند.