
Banyo içindeki kızılötesi ısıtıcıların güvenli kalmasını sağlamak (ve bunun neden zor olduğu)
Bir ısıtıcıyı banyoya yerleştirmek oldukça riskli bir iş. Burada buhar, su sıçramaları ve sürekli nem bulunur. Su ve elektrik bir araya geldiğinde ciddi sorunlar ortaya çıkabilir; özellikle buhardan dolayı buharın olmaması gereken yerlere sızması mümkündür. Eğer yalıtım eksik kalırsa, kısa devre veya daha kötü durumlar meydana gelebilir.
Bunu engellemek için üç farklı koruma katmanına odaklanıyoruz.
Öncelikle, her şeyi sıkıca kapatalım.
Sadece plastik kutular yeterli değildir. Yüksek sıcaklığa dayanıklı silikon contalar ve epoksi malzemeler kullanarak ısıtıcının parçalarını “kaplayarak” koruyoruz. Bu sayede nem dışarıda kalır. Ayrıca floropolimer kaplamalı kablolar da kullanıyoruz. Neden mi? Çünkü standart kablolar, her gün buhar ve güçlü temizleyicilerin etkisi altında kaldığında kırılgan hale gelebilir veya bozulabilir. Bu tür kablolar ise böyle bir duruma uğramaz.
Sonra da topraklama sorunu var.
Eğer ısıtıcı tavanınızda yer alıyorsa, toprağa sağlam bir bağlantıya ihtiyacı vardır. Dış gövdeyi toprağa bağlayarak, herhangi bir kaçak akım olursa hemen devrenin kesilmesini sağlıyoruz. Böylece ısıtıcı sürekli olarak enerji almak zorunda kalmaz.
Testler konusunda da oldukça titiz davranıyoruz. Isıtıcıları, normalde çalışması için gereken voltajın 1,5 katıyla test ediyoruz. Eğer test sırasında 0,5 mA’dan fazla bir kaçak akım görülürse, o ısıtıcıyı atıyoruz. Hiçbir istisna yok.
Zor olan kısım: Isı ile hava arasındaki denge.
Eğer ısıtıcıyı suyun içeri girmemesi için çok sıkı bir şekilde kapalarsak, içindeki elektronik parçaların nefes alması mümkün olmaz. Bu durumda parçalar aşırı ısınarak bozulur.
Bunu çözmek için hidrofobik havalandırma sistemleri kullanıyoruz. Bunları tek yönlü valfler olarak düşünebilirsiniz: Sıcak havanın dışarı çıkmasına izin verirken, sıvı su damlalarının içeri girmesini engeller. Bu şekilde her iki durumun da avantajlarından yararlanılır.
Son bir nokta daha… Tüm bu teknik önlemlere rağmen yine de GFCI veya RCD devresine ihtiyaç vardır. Nemli bir ortamda, donanım seviyesindeki bir koruma sistemi oldukça önemlidir. Bu, son güvenlik önlemidir.